از جنین تاتولد

تولد زیباترین هدیه خدا که مانند سروشی روح بخش به زندگی تان نور امید دمید را تبریک میگیم. قدمهای کوچکش برایتان پر از خیر و برکت باشد — به یمن آمدن فرشته کوچکتان به زمین با آسمانی ترین آرزوها برای پر خیر و برکت بودن قدمهای کوچکش و روح بخشیدن به زندگیتان تبریک مرا پذیرا باشید — شکفتن نوگل زیبایتان در دشتی از یاسهای مهربانی با نجوی سیمین آبشاران تهنیت باد با آرزوی روشن ترین فرداها برای وجود نازنیش — گل غنچه کرد و غنچه شکفت و خداوند بهترین و زیباترین هدیه اش را به شما داد با آرزوی فرادهایی روشن تبریک صمیمانه مرا پذیرا باشید — خدای بخشنده را شکرگزار و نوزاد بخشیده بر تو مبارک امید که بزرگ شود و ...

یک و دو و سه و چار نی نی از خواب شد بیدار *** صبح شد و وقت کوشش بده نی نی رو ورزش *** *** باز کن دستاشو ببند به روی ماهش بخند *** نکن نی نی رو خسته بگو یک و دو و سه *** نوبت پاهاست حالا برند پایین و بالا *** وای که چه خوبه ورزش چه حالی داره نرمش *** کاشکی مامان یا بابا همه روزای خدا *** با نی نی ورزش کنند بازی و نرمش کنند

لی لی لی لی حوضک گنجیشکه آمد آب بخوره افتاد تو حوضک این یکی درش آورد این یکی آبش داد این یکی نونش داد این گفت: کی هلش داد؟ منه منه کله گنده

مهربان ترین مهربانتر از مادر مهربانتر از بابا مهربانتر از آبی با تمام ماهیها مهربانتر از گلها با دو بال پروانه مهربانتر از ابری با گیاه،با دانه مهربانتر از خورشید با گل و زمینی تو تو خدا،خدا هستی مهربانترینی تو شاعر : افسانه شعبان نژاد

پدربزرگ ، مادربزرگ پدر بزرگ خوبم همیشه مهربونه وقتی که پیشم باشه برام کتاب می خونه مادر بزرگ نازم خیلی برام عزیزه هرچی غذا می پزه خوشمزه و لذیذه وقتی با اونها باشم غصه و غم ندارم دنیا برام قشنگه هیچ چیزی کم ندارم. شاعر : جواد محقّق

پس از اَفرینش اَدم خدا گفت به او: نازنینم اَدم.... با تو رازی دارم !.. اندکی پیشتر اَی .. اَدم اَرام و نجیب ، اَمد پیش !!. ... زیر چشمی به خدا می نگریست !.. محو لبخند غم آلود خدا ! .. دلش انگار گریست . نازنینم اَدم!!. قطره ای اشک ز چشمان خداوند چکید !!!.. یاد من باش ... که بس تنهایم !!. بغض آدم ترکید ، .. گونه هایش لرزید !! به خدا گفت : من به اندازه ی .... من به اندازه ی گلهای بهشت .....نه ... به اندازه عرش ..نه ....نه من به اندازه ی تنهاییت ، ای هستی من ، .. دوستدارت هستم !! اَدم ،.. کوله اش را بر داشت خسته و سخت قدم بر می داشت !... راهی ظلمت پر شور زمین .. طفلکی بنده غمگین اَدم!.. در میان لحظه ی جانکاه ، ...